De schijnkandidatuur van Leterme en Turtelboom

De aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen van 2012 is begonnen. De lijsttrekkers worden stilaan bekendgemaakt en de partijen staan paraat om de campagne op gang te trekken.

Hierbij duiken er twee bekende gezichten op uit de federale politiek, m.n. Yves Leterme en Annemie Turtelboom. De eerste kondigt aan dat hij lijsttrekker zal zijn voor de kartellijst CD&V-N-VA in Ieper en de tweede voor Open VLD in Antwerpen.

Reeds enige tijd wordt er door een aanzienlijk aantal politici geopperd dat de regeling zou moeten worden ingevoerd dat wanneer men zich kandidaat stelt en men verkozen wordt, men ook effectief dient te zetelen. Hieromtrent werden er trouwens reeds wetsvoorstellen ingediend, o.a. door CD&V.
Zie hieromtrent: http://www.verherstraeten.be/?p=931

Toch stellen we alweer vast dat sommigen in hetzelfde bedje ziek blijven en zich kandidaat stellen terwijl zij nu al weten dat zij het eventuele mandaat niet of toch niet onmiddellijk zullen opnemen. Diegenen die durven opmerken dat het hier eigenlijk om kiezersbedrog gaat worden meestal gecounterd met de stelling dat dit niet het geval is aangezien men het niet (onmiddellijk) opnemen van het mandaat nu reeds aankondigt.

In het geval van Leterme is het bekend dat hij minstens tot eind 2013 adjunct-secretaris-generaal van de OESO is en dat deze functie niet cumuleerbaar is met het burgemeesterschap van de stad Ieper. Elkeen die dus zijn vertrouwen aan Leterme geeft weze dus gewaarschuwd dat hij zijn (mogelijke) mandaat niet zal opnemen en dat hij zich door een andere kandidaat zal laten vervangen. Dit toont nog maar eens aan dat het in eerste instantie te doen is om het prestige en de bijbehorende verloning.

Foto: Wikipedia

Als men de belangen van de stad Ieper en zijn inwoners primordiaal acht, dan moet men hier voorrang aan geven en het mandaat bij de OESO opgeven. Oftewel moet hij afzien van zijn kandidatuur bij de komende gemeenteraadsverkiezingen maar blijkbaar wenst hij deze keuze niet te maken.

Ook bij de kandidatuur van Turtelboom kunnen er heel wat vragen gesteld worden. De kans dat zij het zou schoppen tot burgemeester is weliswaar kleiner dan bij Leterme, doch ook zij verklaart nu reeds dat zij minister zal blijven in de federale regering.

Bij aanvang van deze regering werd door menig minister verklaard dat er hen een loodzware taak wachtte om het regeerakkoord uit te voeren binnen een tijdsspanne van 2,5 jaar. Dit geldt ook in het bijzonder voor het probleemdepartement justitie waar men al sinds mensenheugenis spreekt over broodnodige hervormingen. Desalniettemin blijkt deze ministeriële opdracht voor Turtelboom nog niet zwaar genoeg en zal zij blijkbaar nog de nodige tijd vinden om campagne te komen voeren in de Scheldestad.

Foto: Knack

Het feit dat de Antwerpse afdeling van Open VLD blijkbaar geen andere valabele kandidaten heeft om de lijst te trekken en de concurrentie aan te gaan met de heren Janssens de De Wever, doet vermoeden dat Turtelboom wel degelijk de nodige tijd zal uittrekken om de campagne te leiden.

Is de hervorming van Justitie dan toch niet zo dringend dat zij op het federale niveau tijdelijk kan gemist worden of tellen de dagen voor haar meer dan 24 uren ? Voor elk weldenkend mens is het toch duidelijk dat het combineren van twee dergelijke zaken niet mogelijk is zonder dat haar ministeriële functie daar op één of andere wijze onder lijdt.

Stel echter dat zij, na een slopende campagne, zeer succesvol is bij de verkiezingen, dan zal zij, u kan het al raden, stante pede terugkeren naar Brussel voor de o zo belangrijke justitiehervorming.

De kiezer is bij deze gewaarschuwd.

Oorverdovende stilte

De winter breekt eindelijk door en plotseling doet er zich een jaarlijks wederkerend fenomeen voor: de opvangproblematiek voor asielzoekers.

Bij de vorming van de federale regering is er terecht voor gekozen om asiel- en migratie en alle daarmee samenhangende problemen toe te vertrouwen aan één persoon, m.n. staatssecretaris Maggie De Block. Geen geschenk voor deze nieuwkomer op het hoogste niveau. Dit is namelijk een onderwerp dat steeds gevoelig heeft gelegen in de samenleving en dit wordt het des te meer in tijden dat de welvaart van ons allen in het gedrang dreigt te komen door de crisis.

Enerzijds dient zij een beleid uit te stippelen over asiel en migratie in het algemeen. Welke migratiestroom kan ons land en onze welvaart nog aan? Wie komt er in aanmerking voor asiel? Hoe lossen we het probleem van de gezinshereniging op? enz, enz,...

Dit zijn problemen die allesbehalve makkelijk op te lossen zijn en waarmee onze politici reeds jarenlang worstelen. Het zou dan ook van slechte wil getuigen om te verlangen van de staatssecretaris dat zij dit alles in enkele maanden kan regelen en oplossen.

foto: Belga

Los daarvan kunnen we uiteraard niet om de vaststelling heen dat er op dit ogenblik een opvangprobleem bestaat voor vele asielzoekers die zich op ons grondgebied bevinden. Of men zich nu langs de linker- of de rechterzijde van het politieke spectrum bevindt, elk weldenkend mens kan niet onbewogen blijven bij het feit dat mensen bij vrieskou de nacht in openlucht moeten doorbrengen.

Nogmaals, het betreft hier geen eenvoudig probleem waarmee de staatssecretaris geconfronteerd wordt. Nochtans had men kunnen voorzien dat dit fenomeen zich dit jaar weer zou voordoen, tenzij de politici ervan uitgingen dat koning winter dit jaar achterwege zou blijven.

Hetgeen je op dat ogenblik van moedige politici verwacht is dat zij toelichting geven bij het beleid, oplossingen aankondigen, of verklaren waarom het fout gelopen is. Wanneer iets een hoofditem wordt in de actualiteit ga je er toch vanuit dat het bevoegde regeringslid toelichting geeft t.a.v. de bevolking.

Ongetwijfeld zal dit wel gebeuren in het parlement of één of andere commissie, maar het lijkt toch dat ook de burger een woordje uitleg verdient over de stand van zaken. Echter niets van dit alles. Tijdens de nieuwsuitzending van gisteravond werd gesteld dat de staatssecretaris om een reactie was gevraagd, maar dat zij niet wenste te reageren. Vanochtend werd op radio 1 gesteld dat zowel de staatssecretaris, als de minister waaraan zij is toegevoegd Annemie Turtelboom, als Open VLD voorzitter Alexander De Croo om toelichting werd verzocht, doch dat zij allen niet wensten te reageren.

Dit lijkt onbegrijpelijk en getuigt allerminst van politieke moed. Toen mevrouw De Block bij haar aantreden zei dat zij eerst 30 dagen zou zwijgen werd dit, ten onrechte, op hoongelach onthaald, maar deze termijn is ondertussen ruimschoots verstreken en het zou haar sieren indien zij de mensen die zij vertegenwoordigt, m.n. de bevolking (en dus de kiezer) objectief zou inlichten over de situatie. Met louter stilzwijgen kweekt men zelden goodwill bij de burgers.

Hetgeen we nu horen is een oorverdovende stilte van haar, de minister en de voorzitter van haar partij. Dit is spijtig en toont aan dat een mandaat bekleden één ding is, maar politieke moed betonen nog iets anders. Slechts weinigen zijn hier blijkbaar toe in staat ...

De socialistische managementvennootschappen

Onze nieuwbakken staatssecretaris voor fraudebestrijding John Crombez heeft zich als prioriteit gesteld het aanpakken van de zogenaamde managementvennootschappen.


Op zich een begrijpelijke en volstrekt te verdedigen beleidskeuze in tijden van financiële en economische crisis. Als burger mag men dan wel minstens verwachten dat de politici en bij voorkeur diegene die een mandaat uitoefenen in deze federale regering zelf het goede voorbeeld geven.

foto: Knack.be

Kort nadat Crombez zijn plannen had toegelicht in de media begon het schoentje daar echter al te knellen nadat werd opgemerkt dat verschillende socialistische mandatarissen ook gebruik maken van dergelijke vennootschappen. Het feit dat Chokri Mahasinne zich voor de organisatie van Pukkelpop laat betalen via zijn vennootschap Que Pasa? is al lang geen geheim meer. Het politieke gewicht en de bijbehorende relevantie van Mahasinne is echter verwaarloosbaar.


Iets moeilijker ligt het natuurlijk wanneer blijkt dat minister van Economische Zaken Johan Vande Lanotte ook dergelijke constructies gebruikt. Crombez was er als de kippen bij om in De Zevende Dag te komen zeggen dat hij niets had tegen managementvennootschappen op zich, maar wel tegen de fiscale spitsvondigheden die door middel van deze vennootschappen werden gecreëerd.


In het geval Vande Lanotte gaat het over de Gewone Commanditaire Vennootschap JVL én de BVBA GHENT PUBLIC LAW die beiden werden opgericht op 7 november 2007, die beiden op zijn privé-adres gevestigd waren en waarvan hijzelf en zijn dochter de enige aandeelhouder zijn.


Sedert eind 2011 valt er omtrent deze beide vennootschappen heel wat bedrijvigheid te noteren inzake aktes gepubliceerd in het Belgisch Staatsblad...


Op 12 oktober 2011 vindt er namelijk een fusie plaats tussen deze beide vennootschappen waarbij de laatstgenoemde wordt opgeslorpt door de eerste en dus ophoudt te bestaan.


Op 5 december 2011, daags voor zijn eedaflegging als federaal minister, neemt Vande Lanotte ontslag als zaakvoerder van JVL en wordt de NV SPOIANO, waarachter een accountantskantoor schuilgaat, benoemd als nieuwe zaakvoerder. Voor zover geweten blijft Vande Lanotte wel voor 99% aandeelhouder van de vennootschap en verandert er derhalve in feite weinig of niets.


Op dat ogenblik is JVL ook nog steeds gevestigd op het privé-adres van Vande Lanotte, totdat op 27 december 2011 wordt beslist om de maatschappelijke zetel te verplaatsen naar een adres in Brugge waar ook de bovenvermelde NV SPOIANO is gevestigd.

foto: hln.be

Om alle verwijzingen naar de betrokkenheid van Vande Lanotte uit te wissen wordt tot slot beslist om de benaming JVL te wijzigen naar MABUSPO. Eén van de bijzonderheden van een commanditaire vennootschap is dat er in de benaming moet verwezen worden naar de aandeelhouders. Dit was duidelijk bij de benaming JVL en is nu iets minder duidelijk bij de benaming MABUSPO. Ware het echter niet dat zowel de voornaam van de echtgenote als van de dochter van Vande Lanotte begint met "Ma".


Laat ons wel wezen, hetgeen hier gebeurt is 100% legaal en wordt waarschijnlijk door een aanzienlijk aantal Belgen toegepast, dus daarin schuilt niet het probleem. Het wordt natuurlijk iets delicater wanneer men aan de bevolking moet gaan uitleggen dat dit allemaal niet meer kan en dat men hier streng zal tegen gaan optreden. In die optiek is het dan begrijpelijk dat men op de valreep nog het één en het ander gaat "aanpassen", de geloofwaardigheid van de boodschapper krijgt hierdoor natuurlijk wel een ferme deuk.


Het is natuurlijk meegenomen voor politici dat de man in de straat niet de moeite doet of de kennis heeft om in het Belgisch Staatsblad de historiek van dergelijke constructies te achterhalen, zodat men de schijn kan hoog houden dat men zelf vrij is van alle zonden.

De socialisten en Crombez zouden dus best eerst in eigen boezem kijken, want als men de bevolking voorhoudt dat er geen belastingen meer mogen ontweken worden, dan zouden zij zelf op de eerste rij moeten gaan staan om dit toe te passen. Er is minstens een vermoeden dat dit hier niet het geval is.